Сообщение об ошибке

  • Notice: Trying to get property of non-object in video_background_set_markup() (line 191 of /var/www/mitastj/data/www/mitas.tj/sites/all/modules/video_background/video_background.module).
  • Notice: Undefined offset: 1 в функции counter_get_browser() (строка 70 в файле /var/www/mitastj/data/www/mitas.tj/sites/all/modules/counter/counter.lib.inc).

ПАРЧАМИ ДАВЛАТӢ — РАМЗИ ИСТИҚЛОЛ, ҲУВИЯТИ МИЛЛӢ ВА ШУКӮҲИ ДАВЛАТДОРИИ ТОҶИКОН

Парчами давлатӣ дар таърихи ҳар як миллату давлат мақоми хосса дошта, таҷассумгари истиқлолу соҳибихтиёрӣ, ҳувияти миллӣ, ваҳдати мардум ва ормонҳои таърихии ҷомеа ба шумор меравад. Он танҳо матои рангин ва рамзи расмии давлат нест, балки ифодагари ҳастии сиёсӣ, фарҳангӣ ва маънавии миллат, пайванди наслҳо ва идомаи суннатҳои давлатдории ниёгон мебошад. Дар зери Парчами миллӣ таъриху сарнавишти мардум, муборизаҳои озодихоҳона, заҳматҳои созандагӣ ва ормонҳои наслҳои гузаштаву имрӯза ба ҳам меоянд. Аз ин рӯ, эҳтиром ба Парчами давлатӣ эҳтиром ба Ватан, миллат, таърих ва арзишҳои муқаддаси давлатдории миллӣ маҳсуб меёбад.

Барои миллати куҳанбунёди тоҷик Парчами давлатӣ дорои чунин маънои амиқи таърихию сиёсӣ ва фарҳангӣ мебошад. Он таҷассумгари роҳи пуршарафи таърихии халқ, тамаддуни чандинҳазорсола, суннатҳои давлатсозӣ ва иродаи мардуми тоҷик барои бунёди давлати соҳибистиқлол аст. Парафшонии Парчами миллӣ дар саросари кишвар ва берун аз марзҳои он аз мавҷудияти давлати мустақил, соҳибихтиёр ва дорои ҳувияти устувори миллӣ дарак медиҳад.

Ҳамасола 24 ноябр дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун Рӯзи Парчами давлатӣ таҷлил мегардад. Ин сана дар тақвими ҷашнҳои миллии кишвар ҷойгоҳи махсус дошта, мардумро ба андешаи амиқ дар бораи арзиши истиқлол, ҳифзи дастовардҳои давлатдорӣ, таҳкими худшиносии миллӣ ва эҳтиром ба муқаддасоти Ватан раҳнамун месозад. Рӯзи Парчам на танҳо таҷлили як рамзи давлатӣ, балки арҷгузорӣ ба таърихи соҳибистиқлолӣ, заҳматҳои давлатсозӣ ва масъулияти ҳар як шаҳрванд дар назди имрӯзу ояндаи Тоҷикистони азиз мебошад.

Таърихи қабули Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо яке аз марҳилаҳои ҳассосу тақдирсози давлатдории навини тоҷикон робитаи ногусастанӣ дорад. Пас аз пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ ва эълони истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991, зарурати ташаккули низоми мустақили рамзҳои давлатӣ ба миён омад. Давлати соҳибистиқлол бояд дорои рамзҳое мебуд, ки на танҳо мақоми ҳуқуқию сиёсии онро ифода кунанд, балки аз таъриху фарҳанг, суннатҳои миллӣ ва ормонҳои мардуми он сарчашма гиранд.

Дар чунин шароити мураккаби сиёсиву иҷтимоӣ, ки кишвар ба мушкилоти ҷиддии давлатдорӣ рӯ ба рӯ буд, масъалаи муайян намудани рамзҳои нави миллӣ аҳаммияти фавқулода касб намуд. Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки моҳи ноябри соли 1992 дар шаҳри Хуҷанд баргузор гардид, дар таърихи навини кишвар ҳамчун марҳилаи муҳими эҳёи давлатдории миллӣ ва гузоштани заминаҳои сохтори минбаъдаи давлат эътироф шудааст. Маҳз 24 ноябри соли 1992 дар ҳамин иҷлосия Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шакли имрӯза қабул гардид.

Бояд гуфт, ин рӯйдоди таърихӣ дар шароите сурат гирифт, ки ҷомеаи Тоҷикистон ба рамзи муттаҳидкунанда, ифодагари ормонҳои умумимиллӣ ва таҷассумгари соҳибихтиёрии давлатӣ ниёзи бештар дошт. Қабули Парчами нав қадами муҳим дар роҳи ташаккули симои сиёсию ҳуқуқӣ ва маънавии Тоҷикистони мустақил гардид. Аз ҳамон рӯз ин рамз дар зиндагии ҷомеа мақоми хосса пайдо карда, ҳамчун нишонаи соҳибдавлатии тоҷикон ва пайванди таърихии наслҳо пазируфта шуд.

Бо пешниҳоди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, 24 ноябр ҳамчун Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба феҳристи рӯзҳои ид ворид гардид. Ин сана аз соли 2009 инҷониб ҳамасола таҷлил мешавад. Муҳимияти чунин иқдом дар он ифода меёбад, ки эҳтиром ба рамзи давлатӣ ба як анъанаи умумихалқӣ ва омили таҳкими худшиносию ватандӯстӣ табдил ёфт.

Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз се рахи рангаи уфуқӣ — сурх, сафед ва сабз иборат буда, дар қисми мобайни рахи сафед тоҷи зарҳалини тансиқшуда ва дар болои он ҳафт ситора дар шакли нимдоира ҷойгир шудаанд. Ҳар як унсури ин рамз дорои маънои хос буда, дар маҷмӯъ симои таърихӣ, фарҳангӣ ва маънавии миллати тоҷикро инъикос менамояд.

Ранги сурх дар қисми болоии Парчам ҷой гирифта, дар тафсирҳои маъмули рамзшиносӣ бо ҷасорату шуҷоат, мубориза барои озодӣ, фидокорӣ ва талошҳои таърихии халқ дар роҳи соҳибистиқлолӣ пайванд дода мешавад. Он ҳамчунин аз иродаи устувор, неруи созанда ва омодагии миллат барои ҳифзи дастовардҳои давлатдорӣ дарак медиҳад. Сурх дар ин замина на танҳо ранги таърих, балки рамзи масъулият дар назди Ватан ва ҳифзи озодиву соҳибихтиёрӣ мебошад.

Ранги сафед, ки рахи нисбатан васеи мобайни Парчамро ташкил медиҳад, дар маънидоди маъмули рамзӣ бо покӣ, сулҳу осоиш, нияти нек, равшанӣ ва орзуву ормонҳои созанда алоқаманд аст. Он ҳамчунин метавонад ифодагари барфҳои ҷовидонии қуллаҳои баланди кӯҳҳои Тоҷикистон, сарватҳои табиӣ ва зиндагии осоиштаи мардум бошад. Сафед дар маркази Парчам ҷойгир шуда, гӯё меҳвари маънавии рамзро ташкил медиҳад ва паёми сулҳу суботро баён менамояд.

Ранги сабз бо табиати зебои кишвар, водиҳои ҳосилхез, кишоварзӣ, шукуфоӣ ва ҳаёти созанда пайванд дорад. Ин ранг рамзи баҳору эҳё, умед ба ояндаи нек ва рушди устувори ҷомеа мебошад. Тоҷикистон сарзамини кӯҳҳои сарбафалак, чашмаҳои мусаффо, боғҳои сарсабз ва водиҳои ҳосилхез аст. Аз ин лиҳоз, ранги сабз дар Парчами давлатӣ бозгӯкунандаи пайванди ногусастании миллат бо сарзамини аҷдодӣ ва сарватҳои табиии он мебошад.

Дар маркази рахи сафед тоҷи зарҳалин ва ҳафт ситора ҷой гирифтаанд, ки аз муҳимтарин унсурҳои маъноии Парчами давлатӣ ба шумор мераванд. Тоҷ дар таъриху фарҳанги ориёӣ ва суннатҳои давлатдории тоҷикон рамзи соҳибдавлатӣ, давлатдорӣ, сарфарозӣ ва мартабаи баланди инсонӣ мебошад. Он ҳамзамон ба номи таърихии тоҷикон ва решаҳои тамаддунии миллати мо иртиботи маънавӣ дорад. Ҳафт ситора бошад, дар тафсирҳои рамзшиносӣ бо комилӣ, саодат, ормонҳои нек ва ҷаҳонбинии суннатии мардум пайванд дода мешаванд.

Дар маҷмӯъ, се ранг, тоҷ ва ҳафт ситора на танҳо ҷузъҳои таркибии як тасвири давлатӣ, балки ифодагари як низоми ягонаи арзишҳо мебошанд. Онҳо гузашта, имрӯз ва ояндаи миллатро ба ҳам мепайванданд: гузашта бо таъриху фарҳанги куҳанбунёд, имрӯз бо истиқлолу ваҳдат ва оянда бо ормонҳои созандагию пешрафт.

Таърихи Парчами давлатӣ ҳамзамон бо таърихи парчамдорӣ ва дирафшҳои қадимаи мардуми ориёинажод пайванди амиқ дорад. Дар сарчашмаҳои таърихию адабӣ парчам ҳамчун нишонаи қудрат, лашкаркашӣ, муттаҳидӣ ва соҳибихтиёрии давлатҳо ёд мешавад. Яке аз намунаҳои барҷастаи ин анъанаи таърихӣ Дирафши Ковиёнӣ мебошад, ки дар ривоятҳои «Шоҳнома»-и безаволи Абулқосим Фирдавсӣ ҷойгоҳи хосса дорад. Дирафши Ковиёнӣ дар тасаввури таърихию фарҳангии мардум рамзи мубориза бар зидди зулму ситам, адолатхоҳӣ, озодӣ ва истиқлолталабӣ гардидааст.

Дар достони Коваи оҳангар ва Фаридун парчам аз як рамзи одии ҷангӣ ба нишонаи муборизаи умумимиллӣ барои озодӣ табдил меёбад. Коваи оҳангар пешдомани чармини худро бар сари найза баланд мекунад ва мардумро ба мубориза бар зидди Заҳҳоки ситамгар даъват менамояд. Ин ривояти пурмаъно дар хотираи таърихии тоҷикон ва дигар халқҳои ҳавзаи тамаддуни ориёӣ ҳамчун таҷассумгари озодихоҳӣ, адолат ва истиқлолталабӣ боқӣ мондааст. Албатта, миёни Дирафши Ковиёнӣ ва Парчами давлатии имрӯза аз нигоҳи шаклу сохтор фарқият вуҷуд дорад, аммо пайванди маънавии онҳо дар арҷгузорӣ ба суннати парчамдорӣ ва соҳибдавлатӣ зоҳир мегардад.

Пайванди Парчами давлатӣ бо таърихи куҳани миллати тоҷик нишон медиҳад, ки истиқлолияти имрӯза аз ҳеҷ сарчашмаи таърихӣ ҷудо нест. Он идомаи мантиқии тамаддун, фарҳанг, забон, давлатдорӣ ва андешаи миллиест, ки дар тӯли асрҳо ташаккул ёфтааст. Аз ин рӯ, ҳар боре ки Парчами Тоҷикистон парафшон мегардад, дар зеҳни инсон на танҳо симои давлати муосир, балки таърихи пурифтихори миллат ва мероси маънавии ниёгон таҷассум меёбад.

Ҷойгоҳи Парчами давлатӣ дар низоми ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон низ аз аҳаммияти бузурги он шаҳодат медиҳад. Мутобиқи Конститутсия ва Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ рамзҳои давлатии кишвар мебошанд. Қонуни мазкур моҳият, мақоми ҳуқуқӣ ва тартиби истифодаи расмии рамзҳои давлатиро муайян намуда, ҳифз ва эҳтироми онҳоро вазифаи муҳими шаҳрвандӣ арзёбӣ мекунад. Дар он таъкид гардидааст, ки эҳтироми волои рамзҳои давлатӣ, аз ҷумла аз ёд донистани Суруди Миллӣ, ифтихори миллии ҳар як шаҳрванди Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад.

Мақоми ҳуқуқии Парчам бо тартиби афрохтан ва истифодаи он дар сохторҳои давлатӣ, муассисаҳо, намояндагиҳои дипломатӣ, қисмҳои ҳарбӣ ва дигар иншооти дахлдор муқаррар шудааст. Ҳамзамон, шаҳрвандон низ ҳуқуқ доранд бо риояи талаботи қонунгузорӣ Парчами давлатиро истифода намуда, эҳтироми худро нисбат ба ин рамзи муқаддас ифода намоянд. Ин меъёрҳо нишон медиҳанд, ки Парчам танҳо рамзи мақомоти давлатӣ нест, балки арзиши умумихалқӣ ва ҷузъи муҳими фарҳанги ҳуқуқии ҷомеа мебошад.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ Парчами давлатӣ ба яке аз нишонаҳои намоёни таҳкими давлатдории миллӣ табдил ёфтааст. Имрӯз он дар болои биноҳои мақомоти давлатӣ, муассисаҳои илмию таълимӣ, ташкилоту корхонаҳо, майдонҳои марказии шаҳрҳо ва шаҳракҳо парафшон буда, дар чорабиниҳои муҳими сиёсӣ, фарҳангӣ, илмӣ ва варзишӣ ҷойгоҳи хосса дорад. Ҳар як афрохтани Парчам ифодаи эҳтиром ба давлат, эътирофи соҳибихтиёрии миллӣ ва садоқат ба арзишҳои конститутсионӣ мебошад.

Яке аз рӯйдодҳои намоёни марбут ба арҷгузорӣ ба Парчами давлатӣ бунёди манораи бузурги Парчам дар пойтахти кишвар — шаҳри Душанбе мебошад. 30 августи соли 2011 дар остонаи таҷлили 20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар маркази Душанбе Парчам бо баландии 165 метр ва матои андозааш 60 бар 30 метр афрохта шуд. Ин иқдом ба яке аз рӯйдодҳои хотирмони даврони соҳибистиқлолӣ табдил ёфта, симои пойтахтро боз ҳам шукӯҳманд гардонид. Манораи Парчам ҳамчун рамзи устувории давлат, ифтихори миллӣ ва эҳтиром ба муқаддасоти Ватан дар фазои пойтахт қомат афрохтааст.

Баландии он танҳо нишондиҳандаи бузургии як иншооти меъморӣ нест. Ин рамз баёнгари иродаи миллат барои расидан ба ҳадафҳои бузург, таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва муаррифии Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ мебошад. Парчаме, ки дар фазои Душанбе парафшон аст, барои сокинону меҳмонони пойтахт паёми равшани соҳибистиқлолӣ, сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ мебошад.

Парчами давлатӣ дар муаррифии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар муносибатҳои байналмилалӣ низ нақши муҳим дорад. Дар назди биноҳои намояндагиҳои дипломатӣ, сафоратхонаҳо ва созмонҳои байналмилалӣ парафшон будани он рамзи расмии ҳузури давлати соҳибистиқлол дар низоми муносибатҳои ҷаҳонӣ мебошад. Дар нишастҳои сатҳи баланд, ҳамоишҳои байналмилалӣ, вохӯриҳои сарони давлатҳо ва дигар чорабиниҳои сиёсӣ Парчами миллӣ дар баробари парчамҳои кишварҳои дигар ҷой гирифта, мақому мавқеи Тоҷикистонро ҳамчун субъекти мустақили муносибатҳои байналмилалӣ муаррифӣ менамояд.

Дар мусобиқаҳои байналмилалии варзишӣ низ Парчами давлатӣ ба рамзи ягонагии варзишгарон ва мухлисони тоҷик табдил ёфтааст. Вақте варзишгари тоҷик дар мусобиқаҳои бонуфузи ҷаҳонӣ ғолиб меояд ва Парчами кишвар боло бардошта мешавад, ин лаҳза танҳо дастоварди як шахс ё як даста нест. Он ифтихори умумимиллӣ, натиҷаи заҳмати пайваста ва нишонаи қобилияти ҷавонони тоҷик дар арсаи ҷаҳонӣ мебошад. Суруди Миллӣ дар баробари парафшонии Парчам садо дода, эҳсоси ҳамбастагӣ ва ифтихори шаҳрвандиро боз ҳам тақвият мебахшад.

Аз ин ҷиҳат, Парчами давлатӣ дар ташаккули худшиносии миллӣ ва тарбияи ватандӯстонаи насли ҷавон аҳаммияти хосса дорад. Ҷавонон бояд дарк намоянд, ки истиқлолият ва рамзҳои давлатӣ дастовардҳои одӣ нестанд. Онҳо натиҷаи муборизаҳои таърихӣ, талошҳои чандиннасли миллат ва масъулияти бузурги давлатсозӣ мебошанд. Эҳтиром ба Парчам бояд на танҳо дар рӯзҳои ид, балки дар рафтору кирдор, муносибат ба Ватан, садоқат ба қонун, омӯзиши илму дониш ва саҳмгузорӣ дар рушди ҷомеа зоҳир гардад.

Дар ин раванд, муассисаҳои таълимӣ, донишгоҳҳо, муассисаҳои илмӣ, ташкилотҳои ҷамъиятӣ ва воситаҳои ахбори омма вазифадоранд, ки дар баланд бардоштани маърифати шаҳрвандӣ ва ташаккули эҳтиром ба муқаддасоти давлатӣ саҳми муассир гузоранд. Гузаронидани дарсҳои тарбиявӣ, конференсияҳои илмӣ, мизҳои мудаввар, вохӯриҳо бо шахсиятҳои маъруфи илму фарҳанг ва чорабиниҳои маърифатӣ метавонад дар шинохти амиқи таърихи Парчам ва моҳияти арзишҳои миллӣ нақши муҳим бозад.

Хусусан, дар муассисаҳои таҳсилоти олии касбӣ ва академияҳои илмӣ зарур аст, ки омӯзиши таърихи рамзҳои давлатӣ бо таҳқиқи сарчашмаҳои таърихӣ, осори адабӣ, мероси тамаддунӣ ва таҳлили ҳуқуқии онҳо пайванд дода шавад. Зеро худшиносии миллӣ бе донистани таърих ва шинохти арзишҳои фарҳангӣ наметавонад устувор бошад. Насле, ки таърихи худро медонад, ба рамзҳои давлатӣ эҳтиром мегузорад ва масъулияти худро дар назди ҷомеа дарк мекунад, метавонад ояндаи давлатро бо эътимод ва иродаи қавӣ бунёд намояд.

Дар замони ҷаҳонишавӣ ва густариши равандҳои иттилоотӣ масъалаи ҳифзи ҳувияти миллӣ аҳаммияти бештар касб мекунад. Ҷомеаи муосир бо таъсири гуногуни фарҳангӣ, сиёсӣ ва иттилоотӣ рӯ ба рӯ буда, дар чунин шароит шинохти арзишҳои миллӣ ва эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ яке аз омилҳои муҳими ҳифзи ягонагии ҷомеа ба ҳисоб меравад. Парчами давлатӣ ҳамчун рамзи умумимиллӣ метавонад мардумро сарфи назар аз касбу кор, синну сол, маҳалли зист ва дигар фарқиятҳо дар атрофи арзишҳои ягонаи давлатдорӣ муттаҳид созад.

Ваҳдати миллӣ, ки яке аз дастовардҳои муҳимтарини даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон мебошад, бо эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ ва арзишҳои умумимиллӣ робитаи ногусастанӣ дорад. Парчам ба ҳар як шаҳрванд хотиррасон менамояд, ки сарфи назар аз гуногунии андешаҳо ва мавқеъҳои иҷтимоӣ, ҳамаи мо ба як сарзамин, як давлат ва як ояндаи муштарак тааллуқ дорем. Маҳз ҳамин эҳсоси масъулияти муштарак заминаи таҳкими ҳамдигарфаҳмӣ, суботи сиёсӣ ва пешрафти ҷомеа мебошад.

Ҳамзамон, эҳтиром ба Парчами давлатӣ бояд бо амалҳои созанда ифода ёбад. Муҳофизати марзу буми кишвар, риояи қонун, ҳифзи забони давлатӣ, гиромидошти мероси таърихию фарҳангӣ, баланд бардоштани сатҳи маърифат, рушди илму технология ва саҳмгузорӣ дар ободонии Ватан аз ҷумлаи вазифаҳои муҳимми шаҳрвандӣ мебошанд. Парчам моро ба чунин масъулиятҳо ҳидоят мекунад, зеро он рамзи давлатест, ки ояндаи дурахшони худро дар дониш, меҳнати созанда, ваҳдат ва суботи ҷомеа мебинад.

Имрӯз, вақте ки Ҷумҳурии Тоҷикистон дар марҳилаи нави рушду созандагӣ қарор дорад, Парчами давлатӣ ҳамчун рамзи муттаҳидкунандаи миллат аҳаммияти боз ҳам бештар пайдо мекунад. Ҳар як дастоварди кишвар дар соҳаҳои иқтисод, саноат, энергетика, кишоварзӣ, маориф, тандурустӣ, илм ва фарҳанг ба обрӯю эътибори давлати соҳибистиқлол афзуда, маънои рамзии парафшонии Парчамро ғанитар мегардонад. Зеро шукӯҳи Парчам пеш аз ҳама дар шукӯҳи давлат, пешрафти ҷомеа ва зиндагии шоистаи мардум таҷассум меёбад.

Дар ин замина, рушди илм ва маориф низ аз омилҳои муҳими таҳкими давлатдории миллӣ маҳсуб мешавад. Миллате, ки ба неруи ақлонию зеҳнӣ, таҳқиқоти илмӣ, ихтироъкорӣ ва навоварӣ такя мекунад, метавонад дар ҷаҳони муосир мавқеи устувор пайдо намояд. Парчами давлатӣ барои олимону муҳаққиқон, омӯзгорону донишҷӯён ва тамоми аҳли зиё рамзи масъулият дар назди Ватан ва наслҳои оянда мебошад. Ҳар як дастоварди илмӣ, ихтирои нав ва муваффақияти муҳаққиқони тоҷик дар арсаи байналмилалӣ як навъ муаррифии имкониятҳои давлати соҳибистиқлол аст.

Бинобар ин, таҷлили Рӯзи Парчами давлатӣ бояд ба як фурсати муҳимми андешаронӣ, худшиносӣ ва таҳкими масъулияти шаҳрвандӣ табдил ёбад. Ин рӯз моро водор месозад, ки ба таърихи давлатдории худ бо эҳтиром назар андозем, дастовардҳои истиқлолиятро қадр намоем ва барои ҳифзи онҳо саҳми арзанда гузорем. Парчам моро на танҳо аз гузаштаи пурифтихор огоҳ мекунад, балки ба сӯи ояндаи созанда роҳнамоӣ менамояд.

Хулоса, Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз муқаддасоти бузурги миллӣ ва таҷассумгари ҳастии давлати соҳибистиқлоли тоҷикон мебошад. Он таърихи куҳан, фарҳанги ғанӣ, ормонҳои миллӣ, соҳибихтиёрӣ ва ваҳдати мардумро дар худ таҷассум намуда, ҳамчун рамзи ифтихору сарфарозии ҳар як шаҳрванди кишвар эътироф шудааст. Парафшонии он дар фазои Ватан ва арсаи байналмилалӣ гувоҳи равшани мавҷудияти давлати мустақил ва миллати дорои ҳувияти устувор мебошад.

Рӯзи Парчами давлатӣ моро ба эҳтироми таърих, ҳифзи арзишҳои миллӣ, таҳкими ваҳдат ва саҳмгузорӣ дар рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳидоят мекунад. Вазифаи ҳар як шаҳрванди ватандӯст аст, ки ба ин рамзи муқаддас эҳтиром гузошта, бо дониш, меҳнати содиқона, рафтори шоиста ва фаъолияти созанда барои ободии сарзамини аҷдодӣ талош намояд.

Бигзор Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамеша дар фазои сулҳу субот парафшон бошад, рамзи сарбаландии миллат, пойдории истиқлол, ваҳдати миллӣ ва пешрафти давлати соҳибистиқлоламон боқӣ монад. Зери ин Парчами муқаддас мардуми Тоҷикистон бо иттиҳоду ҳамбастагӣ ба сӯи ояндаи ободу осуда ва дурахшон қадамҳои устувор гузоранд!

Алишер РАҲИМЗОДА – директори Институти математикаи ба номи А.Ҷураеви АМИТ